Wszędzie dziś słyszę, że mamy dziś najbardziej depresyjny dzień w roku. Ciekawe skąd to się wzięło? Moje samopoczucie jednak jest bardzo zbliżone do tego dzisiejszego "święta". Nie wiem czy to jdtt spowodowane pogodą czy ogólnie moim życiem które od jakiegoś czasu stoi w miejscu. Czasem się zastanawiam czego ja wogóle chce, siedzę w domu, nie mam żadnych zainteresowań, żadnego hobby, kiedyś przynajmniej czytałam, teraz to już nawet tego nie chce mi się robić. Jakoś brak we mnie życia, radości, wszystko toczy się obok mnie. Dziś to nawet dzieckiem nie chce mi się zajmować. Ciągle czuje że mąż ma do mnie żal, pretensje że utrzymanie rodziny spoczywa tylko na nim. Tyle by się chciało mieć, zrobić a nie ma możliwości. Tkwię w jakimś maraźmie i nie mogę a może nie chcę się z niego wyrwać? Ciągle zasłaniam się dzieckiem, ciągle szukam wymówek, chyba. Mogłabym narzekać na nasz system polityczny ale po co ? Przecież to co zrobimy z naszym życiem zależy tylko od nas, a ja ze swoim nie wiem co zrobić.
Taki mi się ten post pesymistyczny zrobił nie wiem w sumie dlaczego, może dlatego, że jestem pełna negatywnych emocji i musiałam je gdzieś wylać ?
CZEKAM NA SŁOŃCE...
Nasz Ślub
poniedziałek, 19 stycznia 2015
Blue Monday
poniedziałek, 5 stycznia 2015
Nowy rok nowe nadzieje
Przepraszam z góry czytelniczki które jeszcze zostały i mnie czytają , że nie piszę ale moje życie stało się ostatnio monotonne i nudne, problemy są ciągle te same i muszę się wziąć w garść. Jak będzie bardziej pozytywnie to i pewnie pojawi się więcej postów, jednak na razie będę pisać sporadycznie.Tak jak w tytule mam nadzieję, że ten rok przyniesie nam duże zmiany, zrobię wszystko żeby pójść do pracy chociaż w domu mi dobrze z niczym nie muszę się śpieszyć i małą sobie sama dopilnuje ale wszystko przemawia za tym żeby wyjść z domu. Główny powód to oczywiście nasza sytuacja finansowa która jest krytyczna i która się dość poważnie pokłóciliśmy przed samymi świętami, padło wiele przykrych słów i już myślałam że pojadę do rodziców i spędzimy te święta osobno jednak na szczęście się dogadaliśmy i te 2 tygodnie minęły w dobrej rodzinnej atmosferze.
Drugi powód to polepszenie mojego stanu psychicznego bo siedząc w domu pomimo tych wszystkich pozytywnych rzeczy czuje że się wypalam, cofam, potrzebuje innego drugiego życia poza domem.Muszę zrobić coś dla siebie.
Trzeci powód to jeśli znajdę pracę jest szansa że mąż nigdzie nie wyjedzie, bo ostatnio myślimy nawet nad wyjazdem na dłuższy czas tylko razem, ale ja to kiepsko widzę jestem zbyt przywiązana do rodziny chyba i ciężko mi się zdecydować, wolałabym żeby się to tak ułożyło żeby skończyć ten dom i żyć spokojnie tutaj.
Tak więc pierś do przodu i mama musi wrócić do pracy :)